AlirezaKhorshidi

علیرضا خورشیدی

متولد تهران

او یک خود ساخته است که درحال حاضر دانشجوی ارشد دانشگاه تهران میباشد

او مدرک لیسانس حسابداری خود را در سال 1396 از دانشگاه آزاد دماوند با نمرات بالا کسب کرد و پس از آن به گفته یکی از دوستانش کنکور سراسری شرکت کرد و با رتبه 203 در رشته iT شبکه وارد دانشگاه تهران شد

او پس از اینکه زحمات زیادی برای رسیدن به آنچه که لایقش هست رسید

درحال حاضر با افراد بزرگ و مشهور در ارتباط میباشد

او یک فرد بسیار سخت کوش میباشد

به گفته خود او که همیشه میگفت انقدر تلاش میکنم تا طلاشم

او پس از جدایی پدر و مادرش در سال 1390 برای آقای علی انصاری در بازار مبل مشغول به کار شد و در سال 1392 به خدمت رفت و در خدمت او یک فرد لایق و شایسته خود رانشان داد و مشاور سردار منتظر المهدی در نیروی انتظامی شد

او در سال 1394 خدمت خود را به پایان رساند و در سال 1394 وارد کمپانی بزرگ مهرام شد که یک حسابدار موفق بود

او در سال 1395 از کمپانی بزرگ مهرام استفاء داد و در همان سال حسابدار شرکت همراهان که بزرگترین وارد کننده تلفن همراه بود شدند

او به پیشنهاد یکی از دوستان در سال 1396 مشاور و راننده شخصی یکی از آقازاده های کشور شدند که در حال حاضر در کانادا ست میکند

او پس از یک سال در سال 1397 به شغل مدیریت مجتمع تجاری رویال آدرس که در خیابان فرشته تهران واقع است منصوب شدند

و تا الان اطلاع نداریم که ایشون کجا هستند

خلاصه آقای خورشیدی طی مصاحبه با بنده و طی تحقیقات خودمان فردی سخت کوش و همواره در حال کار و تحصیلات میباشد

نویسنده و مصاحبه توسط مریم کیانی.

بیوگرافی علیرضا خورشیدی

چکیده:

پرسش اصلي اين مقاله، اين است كه در تاريخ فلسفه اسلامي، مسائل فلسفه اولي براساسِ چه ملاك مشخصي متمايز شده اند و آيا فيلسوفان اسلامي در مقام واقع به اين ملاك پايبند و ملتزم بوده اند يا نه؟ نگاه به آثار فيلسوفان يوناني به ويژه ارسطو و تامل در آنها، نشان مي دهد كه سخنان ارسطو در باب موضوع فلسفه اولي متشتت و گوناگون است و مسائل فلسفه اولي نيز به صورت نظام مند، ازموضوع مشخصي استنتاج و صورت بندي نشده اند. با ورود فلسفه يوناني با همه لوازمش به جهان اسلام، فيلسوفان اسلامي، بويژه شيخ الرئيس تلاش نمودند تا به ايضاح موضوع فلسفه اولي و مسائل آن و تشريح رابطه آن دو بپردازند و ملاكي براي تشخيص مسائل فلسفي از مسائل علوم ديگر ارائه كنند. آنها غالباً، موضوع فلسفه اولي را موجود بماهو موجود دانسته و مسائل آن را مشتمل بر محمولاتي تلقي نمودند كه از عوارض ذاتي موجود مطلق محسوب ميشود. بنابرين، ملاك اصلي تشخيص و تمييز مسائل فلسفه اولي، همان عرض ذاتي بودن محمولات آن مسائل براي موجود مطلق معرفي شد؛ لكن اين فيلسوفان در مقام واقع، از مسائلي بحث نمودند كه به نظر ميرسد محمولات آنها، عوارض ذاتي موجود مطلق نيستند. با تامل در آثار ارسطو و فيلسوفان اسلامي ميتوان دريافت كه سر اين ابهام، در اين رويكرد نهفته است كه آنها ابتدا علوم نظري را به سه علم طبيعي و رياضي و فلسفه اولي تقسيم نمودند و سپس در مقام واقع، مسائل غير قابل بحث در دو علم ديگر را به سمت فلسفه اولي سوق دادند؛ در حالي كه عرض ذاتي بودن محمولات آنها براي موجود بماهو موجود، محل ترديد است. نوشتار حاضر بر آن است تا به تشريح و تفصيلِ مستدل و مستند ِمطالب و مدعيات مذكور بپردازد و علت اصلي عدمِ انسجام بين مسائل و موضوع فلسفه اولي در تاريخ فلسفه اسلامي را تبيين نمايد.

خلاصه ماشینی:

"با تأمل در آثار ارسطو و فیلسوفان اسلامی میتوان دریافت که سر این ابهام، در این رویکرد نهفته است که آنها ابتدا علوم نظری را به سه علم طبیعی و ریاضی و فلسفه اولی تقسیم نمودند و سپس در مقام واقع، مسائل غیر قابل بحث در دو علم دیگر را به سمت فلسفه اولی سوق دادند؛ در حالی که عرض ذاتی بودن محمولات آنها برای موجود بماهوموجود، محل تردید است. ( 270 ) پرسش دیگر در این زمینه، آن است که خود جوهرها نیز انواع مختلفی دارند؛ برخی مادی و فناپذیر و برخی دیگر نامتغیر و ثابتند؛ حال، فلسفه اولی با کدامیک از آنها، سرو کار دارد و به بررسی اوصاف آنها میپردازد؟ «ارسطو جواب میدهد که اگر جوهر نامتغیر وجود دارد، پس مابعدالطبیعه جوهر نامتغیر را مطالعه میکند، زیرا با وجود من حیث وجود سرو کار دارد و طبیعت حقیقی وجود در آنچه تغیرناپذیر و قائم بخود است، نشان داده میشود نه در آنچه دستخوش تغییر است». ( 310 ) حال پرسش این است که آیا صورت در فلسفه مشائی، بر وجود بما هو وجود عارض و کائن میشود یا بر وجود مادی عارض (کون و فساد) گشته و بعنوان یک حادث مسبوق به قوه و ماده است؟ مباحث دیگری هم در کتابهای فلسفی فیلسوفان اسلامی مورد بحث قرار گرفته‌اند که بنظر میرسد محمولات آنها از عوارض ذاتی وجود مطلق محسوب نمیشوند؛ مثل مباحث معاد و نبوت."

چکیده:

مارتین هید گر از فیلسوفان معاصر است که دیدگاه ویژه‌ای درباره چیستی فلسفه دارد. او بر این باور است که متافیزیک تنها به موجود پرداخته است و از حقیقت وجود، که باید موضوع اصلی فلسفه باشد، فقلت ورزیده است. او تلاش می‌کند با روش پدیدارشناسی و تفکری که نوعی علم حضوری را به دنبال دارد؛ راه رسیدن به حقیقت وجود را باز کند. انتقادهای هید گر بر متافیزیکک، نیز روش و مدعیات او با چالش‌هایی روبرو است. مباحثی که در بحث اصالت وجود، تشکیکک و وحدت وجود در فلسفه ملاصدرا مطرح همگی بحث از حقیقت وجود است نه مفهوم موجود. در این مقاله افزون‌بر توصیف و تبیین دیدگاه هیدگر درباره چیستی فلسفه، با روشی تحلیلی و عقلی به بررسی این دیدگاه می‌پردازیم.

خلاصه ماشینی:

مابعدالطبیعه همیشه از وجود سخن گفته ولی هرگز در واقع به پرسش از حقیقت وجود پاسخ نگفته چرا که اصلا چنین سؤالی را طرح نکرده (یعنی معنای وجود را بدیهی دانسته است) بلکه همیشه از موجود کلی و مطلق بحث کرده نه ذات وجود (همان، ص105). وجود از نگاه هیدگر، چیزی مانند سایر موجودات و اشیا در جهان نیست؛ ازاین‌رو، وی تلاش می‌کند پرسش از معنای وجود را به صورت «وجود چیست؟» مطرح نکند؛ زیرا وجود همچون اشیای دیگر دارای ماهیت و حد معین و مشخصی نبوده و در قالب تعاریف منطق ارسطویی قرار نمی‌گیرد (محمدیانی، 1384، ص33). یکی از ویژگی‌های دازاین، این است که هرگز در هستی خود، کامل و نهایی نیست؛ یعنی ماهیتی ثابت و مقدم بر وجود خود ندارد؛ بلکه وجود دازاین، همواره بر ماهیت او تقدم داشته و ازهمین‌رو، وجود او همواره در راه بودن و شدن و صیرورت است و هیچ‌گاه نمی‌توان توصیف کاملی از آن به دست داد. هیدگر با به‌کارگیری این روش درباره انسان به عنوان یک پدیدار، تحقیق و تحلیل پدیدار‌شناختی می‌کرد و از هرگونه تحلیل مفهومی و شناخت ذهنی و حصولی و روش‌های قیاسی و تمایز ذهن و عین، که در فلسفه‌های ارسطویی و مدرسی و مدرن رایج بود، پرهیز می‌کند و همچون بیکن معتقد است که در شناخت اشیا و موجودات باید یکراست «به سوی خود اشیا» رفت. محدود کردن راه شناخت وجود به این انسان محدود در افقی محدود، باعث زیاده‌روی او در تأکید بر زمان شده است، تا آنجا که زمان را نامی برای حقیقت وجود بداند (هیدگر و دیگران، 1393، ص111).